Wemens’s Weblog

Just another WordPress.com weblog

ชีวิตจิตแพทย์ พฤศจิกายน 1, 2008

  ในชีวิตจิตแพทย์ที่รับการปรึกษาความทุกข์ของเพื่อนมนุษย์ในสังคมขณะนี้ปัญหาที่ทุกข์จากครอบครัวเมียหลวง เมียน้อย ดูจะมีมากขึ้นทุกวัน
       
       เมียหลวงมาปรึกษาเรื่องสามีมีเมียน้อยมากที่สุด
       
       เมียน้อยมาปรึกษาเพราะอยากเลิกจากสภาพการเป็นเมียน้อย มีมาก รองลงมา
       
       ส่วนสามีนำเมียน้อยมาปรึกษา เพื่อจะให้ผมชักจูงให้เป็นเมียน้อยต่อไปก็มีหลายราย
       
       ในกรณีอย่างนี้ผมจะบอกให้สามีเลิกกับเมียน้อยไปเสีย และหันไปสร้างความสัมพันธ์ที่ดีๆ กับเมียหลวงใหม่
       
       สมัยนี้ต้องมีภรรยาทีละคน (Monogamy) ถึงจะทันสมัย หมดยุค “ขุนนาง” แล้วที่จะเอา”นาง” มา “ขุน” หรือเลี้ยงดูทีละหลาย ๆ คน แม้จะรวยหรือมีอำนาจก็ตาม เพราะไม่เป็นสากลนิยม ผิดทั้งกฎหมายทั้งศีลธรรม
       
       สามีบางคนก็เชื่อและยอมปล่อยเมียน้อยไป บางรายผมแนะนำให้เงินทุนเมียน้อยไปตั้งตัวด้วย
       
       แต่สามีบางรายบอกว่า ไม่น่าพาไปหาเลย แทนที่จะกล่อมเมียน้อยยอมอยู่ต่อไป กลับบอกให้สามีปล่อยไปเสียฉิบ
       
       การที่สามีบางรายบอกว่าไม่ดี ไม่ถูกใจ คุยไม่รู้เรื่อง จำใจอยู่ อยากหย่าเต็มทีแล้วนั้นมีเป็นประจำ แต่ก็ฟังไม่ขึ้นหรอก เพราะเป็นข้อแก้ตัวทั่วไป
       
        ในสังคมที่เจริญแล้ว ถ้าคู่สมรสหมดรักกันแล้ว หรือเข้ากันไม่ได้จริงๆ(Incompatibitiy) เขาก็สามารถหย่ากันได้ ศาลจะอนุญาต สมบัติแบ่งปันกันไป ไม่ฝืนใจให้อยู่แบบซังกะตายหรอก
       
       ยิ่งถ้าสามีมีเมียน้อย มีหลักฐานเชื่อถือได้ ศาลจะอนุญาตให้หย่า และสามีต้องชดใช้ค่าดูแล ค่าปรับให้ภารยาหลวง และสังคมในเมืองนั้นก็ไม่ยอมรับและไม่อยากคบกับสามี เพราะถือว่าเป็นคนทำผิด บางคนต้องย้ายที่อยู่และที่ทำงานไปอยู่ที่อื่นเนื่องจากอับอาย
       
       ในการแนะนำผู้ทุกข์ทุกครั้งผมต้องอิงหลักกฎหมาย คุณธรรม จริยธรรมด้วยเสมออาจจะไม่ชี้ว่าใครผิด ใครผิดโดยตรง แต่จะพูดถึงความเหมาะ-ไม่เหมาะ หรือ ควร-ไม่ควร มากกว่า โดยสุดท้ายผู้ทุกข์ที่มาปรึกษาจะเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะทำอย่างไร
       
       ส่วนภรรยาที่ยังรักสามีอยู่ ผมก็จะสอนให้อดทนและทำความดีเพื่อครองใจสามีให้มากขึ้นเพื่อสามีจะเห็นใจในอนาคต
       
       บางรายยังไม่แน่ใจตัวเอง ก็แนะนำให้แยกจากกัน (Separate) ชั่วคราวประมาณ 3 เดือน เพื่อประเมินความรู้สึกว่ายังคิดถึงกันและโหยหากันอยู่ไหม อยากกลับมาอยู่ด้วยอีกไหม ซึ่งบางรายก็อยากกลับมาใหม่ แต่บางรายบอกว่าสบายมาก…อยู่ได้แล้ว ก็หย่ากันไป
       
       อัตราการหย่าของสามี-ภรรยายุคนี้มีมากขึ้น
       
        ส่วนใหญ่หมดความรักต่อกัน ทำให้รู้สึกว่า “เข้ากันไม่ได้”
       
       ถ้าอยู่ไปก็โกรธกัน จับผิด หรือก้าวร้าวต่อกัน อาจถึงขั้นเชือดเฉือนทางด้านวาจา หรือเกิดฆาตกรรมเฉือนศพกันต่อไปก็ได้…

       
       ถ้ามีลูกเขาจะปรับตัวได้เอง ดีกว่าอยู่ในครอบครัวที่พ่อแม่ทะเลาะกันตลอด เพราะผมเชื่อว่า “ลูกที่มาจากครอบครัวที่แตกแยก ดีกว่าลูกที่อยู่ในครอบครัวแตกแยก”
       
        ข้อเขียนวันนี้สนับสนุนให้มีสามีภรรยาทีละคนและรู้จักวิธีดูแลจิตใจให้ความรักซึ่งกันและกัน เพื่อจะเกิดภาวะร่วมทุกข์ – ร่วมสุข และเป็นมิตรที่ดีดีต่อกันจวบจนวันตายจากกันในสังคมที่พัฒนาแล้ว

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s